Органски методи за контрола на штетници во градината

На малата заедничка ферма Hilltop Community Farm во Ла Вале, Висконсин, Роб и Ерин се грижат за градински и фермерски култури, сезонски цвеќиња и овошје. Преку споделувањето на производи со заедницата, тие создаваат блиска врска меѓу луѓето, храната и почвата. Истиот пристап може да се примени и во малата градина, каде што одржувањето на здрави растенија зависи од вниманието на градинарот. The Importance Of Storytelling In Marketing A Small Farm.

Органската контрола на штетници не значи потпуно отсуство на интервенции. Таа подразбира избор на безбедни, дозволени методи, редовно следење на состојбата и постапување само кога штетите се забележителни. Најдобриот резултат постигнуваат превенцијата, биолошката поддршка и правилното одгледување на растенијата. Retsept Za Leten Pijalok Od Jagodi I Anason.

Успешната стратегија започнува со разбирање на штетите, а не со спремна шишилка со препарат. Секоја градина има свои климатски услови, видови штетници и култури, па и решението треба да се прилагоди на конкретната ситуација. следните методи нудат практична основа за изградување на одржлива и продуктивна градина.

Превенција како основа за здрава градина

Ретењето на многу штетници започнува пред нив да се појават. Здравата почва, соодветното наводнување и правилното растојание меѓу растенијата ја засилуваат нивната природна отпорност. Гниењето на компост или добро испадната багорна црнодробна подлога го подобруваат структурата на почвата, додека прекумерното количество азот creating creates сочна и привлечна храна за многу штетници.

Редовното чистење на површината го намалува скривалиштето на јајца, ларви и секочиња штетници. Заболените листа и растенијата треба да се отстранат и соодветно да се уништат, а не да останат на куп или во компост. Корotosењето на коровите ја ограничува конкуренцијата за вода и хранливи материи, а истовремено создава места за некои штетници.

Доброто планирање на сезоната овозможува навремена садка, сеидба и замена на културите. Ротацијата помага да се избегне натрупување на штетниците во истото место, а изборот на сорти со природна отпорност ја намалува потребата за чести третирања. Градинарот што јасно ги следи овие принципи постепено создава услови во кои штетниците имаат помала можност да се размножуваат.

Одгледување и правилно наводнување

Растенијата што немаат стрес поретко се напаѓаат од штетниците. Урамнатежето на ґубривата е важно, бидејќи прекумерниот азот создава меко, сочен вегетативен раст кој полепко се јаде од инсектите. Компостат и другите органски ѓубрива треба да се применуваат според потребите на културата и анализата или проценката на почвата.

Наводнувањето од основата, наместо по листа, го одржува влажното тло под контрола и го намалува создавањето на влажни површини што favored by slugot and certain fungal diseases. Капењето или滴灌 системите се поефикасни и го ограничуваат намокнувањето на надземните делови. Третирањето рано наутро, кога листовите се суви, дополнително ја намалува опасноста од ширење болести.

Правилното редење, разредувањето и поднесувањето на културите создаваат воздух и светлина што ги отежнуваат влажните средини. Треба да се избегнува пренагласено стапкување, бидејќи раните оштетени листови и цветови можат да станат entry point за инсекти. Отстранувањето на минималниот број заразени делови ја ограничува штетата без да се уништи целата структура на растението.

Механички и физички бариери

Рачното собирање на штетници е бавен, но прецизен метод, особено корисен за caterpillar grovers,Colorado potato beetles и други видови што можат да се забележат рано. Раните утрински проверки овозможуваат отстранување на јајца и група инсекти пред да се зголеми нападот. Овој метод најдобро функционира како дел од поголема стратегија, а не како единствена одбрана.

Мрежните покривки ја ограничуваат достапноста на птиците, инсектите и некои катерици до младите растенија. Тие треба да се поставуваат пред појавата на штетниците, но да се отстранат пред цветењето за да не ја спречат опрашувањето. Оградите и мрежите околу редовите можат да ја забават или одредат влегувањето на поголеми штетници во зелената градина.

Лепливите стапици се користат за следење и ограничено контролирање на aphids, whiteflies и некои летачки инсекти. Жолтите варијанти привлекуваат повеќе aphids и некои осци, а сините се користат често за thrips. Стапките треба да се поставуваат на ниво на растенијата и да се проверуваат редовно, бидејќи и самите можат да ги задржат корисните инсекти.

Биолошка и растителна заштита

Градината може да стане краткоживотна за птиците, hoverflies, lacewings и другите природни непријатели на штетниците. Сончеви цвеќиња, билки и структури за дремање им обезбедуваат храна, скривалишта и места за размножување. Одгледувањето на овие союзници е поодржливо од нивното вклучување на поголем број надворешни организми, чија активност зависи од температурата, влажноста и изворот на штетниците.

Микробните препарати, како оние врз база на Bacillus thuringiensis, делуваат конкретно на одредени гусеници кога се проголтаат заедно со заразените листови. Корисни се во градини со молци и други растителни штетници, но не ги контролираат сите инсекти. Употребата на корисни nematodes може да биде опција кај штетниците што живеат во почвата, при што е важна правилната температура и влажност.

Растителните масла и сапуни можат да помогнат при aphid, whitefly и мекотелидни штетници, а маслото од neem има поширок спектар на дејство. Овие производи не се универзално решение и бараат внимателно дозирање и проверено нанесување. Треба да се користат само препарати дозволени за органското производство, според упатството на производителот, со тест на мал дел од растенијата и без нанесување за време на цветењето или активност на пчелите.

Следење, евиденција и одлучување

Редовното набљудување е вртечката око на секоја органска стратегија. Градинарот треба да ги забележува видовите штетници, бројот на оштетени растенија, датите, временските услови и применетите мерки. Не е потребно да се прави сложен запис, но еднаш неделното разгледување на долните и горните делови на растенијата овозможува рано откривање на проблемите.

Секоја одлука за третирање треба да започне со точно идентификување на штетите и проценка дали нападот ја надминува толерантниот праг на културата. Пристапот на оштетениот дел може да биде доволен, а често помагаат и продолжениот животен циклус на штетникот, односно неговото уривање или изнесување. Условите за влажност, температура и ветер се важни при изборот на моментот за интервенција.

Точното документирање на резултатите овозможува следната сезона да се започне со подобро прилагодени методи. Исто така, отворената комуникација со заедницата гради доверба и ја прави одговорноста забележима. Примерот за [приказната на малата ферма] покажува дека споделувањето на преживеаниот од градината или фермата може да ја зацврсти врската меѓу производителите и купувачите. Добро набраните јагоди, без последици од штетниците, можат да се искористат и за сезонски пијалоци, како што покажува [рецептата за летен пијалок].

Започнете со мал опис на вашата градина, пополнете список за следење и одредите едно растение на кое ќе му посветите десет минути неделно. Потоа направете еден конкретен чекор, како отстранување на заразени листови, поставување мрежна покривка или создавање место за корисни инсекти. Наредните решенија ги базирајте на забележаните промени, а не на претпоставките.

Посетете ја заедницата на Hilltop Community Farm или следете го нивниот подкаст за практични идеи од малата ферма. Таму можете да споделите свои набљудувања, да научите како се создаваат сезонски производи и да ја зацвртите својата сопствена практика за одржлива градина.