Како едно мало семејство од Ла Вале создаде фестивал што сплоти заедница

Hilltop Community Farm е мало стопанство во срцето на Ла Вале, Висконсин, каде Роб и Ерин ги градат своите денови околу почвата, семето и луѓето кои доаѓаат да ги запознаат. Нивната фарма не е само место каде што растат зеленчуци, цвеќиња и овошје, таа е жив организам кој дише во ритамот на сезоните и кој од самиот почеток била замислена како простор за средба. Преку своите програми за споделени берби, сезонските цвеќиња и членството во цветниот и овошен CSA, Роб и Ерин постојано ги отвораат портите за локалните жители кои сакаат да знаат каде и од кого доаѓа нивната храна.

Сепак, она што го прави ова стопанство навистина посебно е начинот на кој фестивалот Currant Events стана природен продолжеток на секојдневниот живот на фармата. Името доаѓа од грмушките рибизли што никнуваат покрај падините, чии црвени бобинки се појавуваат токму во периодот кога се одржува прославата. Но зад тоа едноставно име стои приказна за тоа како една мала заедница одлучи да го прослави она што го има, земјата, плодовите и луѓето што ги споделуваат.

Зачеток на една идеја

Пред повеќе од десет години, кога Роб и Ерин почнале да ја обликуваат визијата за својата фарма, тие сонувале за место каде што ќе се случуваат повеќе од само берби и продажба на зеленчук. Тие гледале на фармата како на собирна точка, како на мал експериментален простор во кој локалните жители би можеле да се сретнат со земјата на поинаков начин. Идејата за фестивал не дошла како однапред испланиран проект, туку како потреба да се сподели она што веќе се случувало на фармата во текот на летото, бербата на рибизли, долгите попладневни часови поминати во полето и разговорите со соседите. Ерин често раскажува како првпат слушнала за сличен настан од пријателка која работела во мала фарма во Вермонт, и како тој разговор оставил трага во неа.

Роб пак, со своите корени во руралните предели на Висконсин, имал поинаква перспектива. Тој бил свесен дека локалните фармери долго време биле изолирани едни од други, како и од жителите на помалите градови кои ги снабдувале со храна. Идејата била едноставна, ако луѓето не доаѓаат на фармата, треба фармата да излезе кон нив преку настан што ќе биде и празник и можност за учење. Така, во еден сончев ден кон крајот на летото, Роб и Ерин седнале под старото оревче на нивниот имот и почнале да ја пишуваат првата работна верзија на она што подоцна ќе стане Currant Events Festival.

Првата прослава и првите гости

Првото издание на фестивалот било скромно, но полно со енергија. Организирано во дворот на фармата, со неколку тезги, домашна храна и музика од локални музичари, тоа собрало само педесетинатина посетители, но токму тоа го направило интимно и автентично. Луѓето дошле со своите семејства, со ранци за пикник, со желба да ги вкусат првите рибизли од сезоната и да разговараат со фармерите лично. За Роб и Ерин, тоа бил момент на потврда, дека заедницата навистина посакувала ваков вид средба, и дека фармата може да биде повеќе од економски проект.

Следните години донесоа постепено растење. Се додадоа нови содржини, работилници за правење џемови, демонстрации на стари земјоделски техники и игри за децата што ги поврзуваат со почвата и растенијата. Роб се сеќава дека една година група деца за прв пат пробала свежа рибизла и реагирале со изненадување кога откриле колку е поинаква од онаа од продавница. Тие мали моменти, раскажува тој, се вистинската причина зошто фестивалот продолжува да постои. Секоја година носи нови лица, нови приказни, но истата желба да се биде блиску до изворот на храната.

Рибизлите, цвеќињата и сезонскиот пулс

Името Currant Events не е само поетски избор, тоа директно ја одразува врската на фармата со рибизлите и со ритамот на природата. Рибизлите се берат во средината на летото, кога и фармата е на врвот на својата продуктивност. Во тој период цветаат и сезонските цвеќиња, зреат првите овошја, а градината е полна со бои и мириси. Затоа фестивалот е замислен токму како прослава на летото во неговиот полн сјај, не како комерцијален настан, туку како сезонска свеченост.

Роб објаснува дека изборот на цвеќиња за фестивалот не е случаен. Тој и Ерин подготвуваат букети од сончогледи, ехинацеја и диви цвеќиња кои растат на работ на нивите. Тие букети не се само декорација, тие се симбол на она што фармата сака да го пренесе, дека убавината на храната доаѓа од здрава почва и од почит кон природните циклуси. Посетителите можат да купат цветни аранжмани, да ги намирисаат, и да ги однесат дома како потсетник на денот. Истовремено, се продаваат и мали тегли со домашен џем од рибизли, производ кој со текот на годините стана своевиден сувенир на настанот.

Одржливост што се чувствува под нозете

Една од најважните компоненти на филозофијата на фармата е начинот на кој се управува со отпадот и со хранливите материи во почвата. Роб и Ерин се посветени на практики кои ја затвораат кружната потрага по ресурси, од компостирање на растителни остатоци до враќање на хранливите материи назад во земјата. За посетителите кои сакаат да научат повеќе за тоа како сами да го применат овој принцип дома, постојат практични совети за домашен компост од кујнски отпад, кои ги пренесуваат она што го научиле низ сопственото искуство.

Оваа посветеност на одржливост се гледа и во секој аспект на фестивалот. Се користи повторно употреблива или биоразградлива амбалажа, храната се подготвува од локални состојки, а музичарите доаѓаат од соседните фарми и градови. Роб често потенцира дека одржливоста не е само еколошка категорија, таа е и социјална, бидејќи ги поврзува луѓето со нивната храна и со земјата. Затоа на фестивалот се организираат и кратки разговори за тоа како локалните жители можат сами да придонесат кон поздрави почви во своите дворови, градини или дури балкони.

Гласот на фармата и приказната што расте

Со текот на годините, Currant Events Festival стана и инспирација за други иницијативи. Подкастот на фармата често го посветува своите епизоди токму на приказната зад фестивалот, разговори со посетители, со локални фармери, со членови на заедницата кои дале свој придонес. Роб и Ерин веруваат дека секоја приказна што се раскажува на фармата е дел од поголемата приказна за тоа како локалната храна ги обликува животите на луѓето. Нивниот подкаст не е само едукативен, тој е и начин да се чуе гласот на земјата, на сезоните, на оние кои секојдневно работат со рацете во почвата.

Денес, кога фестивалот веќе ги надмина првите десет години, Роб и Ерин размислуваат за иднината со истата едноставност со која започнале. Тие сакаат да го задржат интимниот дух, да продолжат да ги отвораат портите за нови посетители, и да ја раскажат приказната за рибизлите, цвеќињата и почвата на се повеќе луѓе. Ако посакуваш да бидеш делод на оваа приказна, следи го следниот фестивал, стани член на CSA програмата или само посети ја фармата во викендите кога портите се отворени. Заедницата се гради со секое мало присуство, со секој разговор под оревчето, со секоја рака што ја допира земјата.