Како да препознаете зрела диња на лозата

Дињата на лозата често изгледа готова пред да навистина созрее. Бојата, големината и мирисот можат да дадат корисни насоки, но секој од нив сам по себе не е доволен. Најсигурно е да ги процените заедно, со проверување на плодот во градината или на поле пред собирањето.

На Hilltop Community Farm во La Valle, во Висконсинд, сезонските плодови се одгледуваат со грижа за почвата, водата и оползувањето на растенијата. Искуството покажува дека правилното четиње на знаците за зрелост е исто толку важно како и изборот на сорта или начинот на наводнување.

Знаци по кои се препознава зрелоста

Првото нешто што треба да проверите е напрегок на плодот. Зрелата диња е исполнета, тешка за својата големина и има полн, заокружен облик. Младата диња често изгледа продолжена, а месото околу стеблото или остатокот од цвеќето е тврдо и затегнато.

Бојата на кожурата зависи од сортата. Кај мускамелот со крупна мрежа, основата постепено преминува од зелена во светло бежова или жолта. Меѓутоа, зелените сорти остануваат зелени и кога се зрели, па кај нив бојата не треба да биде главен знак. Мрежата на кожурата е пола повеќе или помалку изразена кај повеќето сорти, но нејзината густина исто така варира.

Најдобро е да барате барем три совпадни знаци: соодветна големина, промена на бојата и карактеристичен мирис. Ако плодот изгледа убаво, но е лесен и не мирише, вероятно сè уште не е зрел. Раните сортови обично созреваат порано, а подоцните имаат подолг период на созревање.

Бојата, мирисот и остатокот од цвеќето

Мирисот е еден од најприменителливите знаци. Зрелата диња има слаб, слатко-овошен мирис околу стеблото и крајот каде што било цвеќето. Кога плодот е недозрел, тој обично мирише нешто повеќе на трева или на зелено. Аромата станува поизразена ако плодот остане затворен во куќа или во кутија со други зрели дињи.

Крајот спротивен од стеблото, односно делот каде што е цвеќето, леко се вкочува како плодот созрева. Токму таму често се појавува мал, меден прстен. Некои луѓе притискаат на овој дел за да проверат дали месото е меко, но преголемиот притисок може да остави трага или да предизвика потемно влегнување.

Другите видови диња имаат поинаков мирис и текстура, па најдобро е да ги процените според примерот од истата сорта. Кога откривате прва зрела диња, забележете ја нејзината боја, тврдина и мирис. Подоцна, со таквите ориентири, препознавањето на следните плодови станува многу полесно.

Тврдината и лесното одвојување на стеблото

Кај многу сорти на мускамел, зрелост се потврдува кога стеблото лесно се одвојува од плодот со мал притисок. Оваа појава често се нарекува целосно одвојување. Не треба да го влечите или извиткувате стеблото; доволно е да го фатите со прсти и да го завртете или повлечете нежно.

Ако стеблото е цврсто и не се ослободува, плодот веројатно сè уште созрева. Сепак, овај знак не е универзален кај сите сорти. Кај некои хибриди стеблото останува прицврстено дури и по созревањето, па бојата, мирисот и текстурата имаат поголема важност.

Притискањето на кожурата може да даде информација, но не треба да биде пренагласено. Лекото влегнување под прстите често означува дека месото е соодветно меко. Напукнатиот кожур, меѓутоа, не значи автоматски дека дињата е презрела. Напукнувањето може да биде последица од неправилно наводнување или од избрзливи раст на плодот.

Безбедно собирање од лозата

Дињата најдобро се бере рано наутро, кога росата веќе се испарила. Така се избегнува водата да остане на кожурата и на плодот да се изложи на загревање во текот на денот. Ако плодот лежи на земјата, при подигањето нека имате поддршка, бидејќи подобрата плодови можат лесно да се одвојат од стеблото.

За повеќето сорти се користи чист нож или ограда за барање. Одвојувањето со раце е погодно само кога стеблото веќе лесно се ослободува. Остатокот од стеблото може да се остави, бидејќи тој ја ограничува испарувањето и ја заштитува очигнутата површина.

Кога се земаат плодови за CSA,memberите добиваат упатство за созревање. Затоа што сезоната зависи од времето и од сортата, CSA програмата на Hilltop Community Farm вклучува информации за членовите за начинот на добивање и чување на свежите плодови. Доброто планирање помага да се избегне ситуацијата целата количина да созрее во ист ден.

Чување и употреба на зрелата диња

Целата зрела диња може да се чува на собна температура околу два дена. Потоа е подобро да се стави во фрижидер, каде останува свежа приближно пет до седум дена, во зависност од сортата и температурата. Не се мие пред чувањето, бидејќи влагата може да ја забрза појавата на плесна. Испирањето се врши непосредно пред сечењето.

Сечењето треба да биде на чиста површина, со остра нож. Откако ќе се отвори, месото треба да се чува покриено и да се употреби во рок од два до три дена. Дињата може да се додаде во салати, Smoothie-та или јасни храна. За инспирација, летен гулаш со тиквички и пиперки е refreshing пример за приготвување на сезонски зеленчук.

Влијанието на почвата и наводнувањето

Зрелоста не зависи само од плодот, туку и од условите во кои е одгледуван. Постоянната влага во почвата му дава доволно време на растението, но прекумерното наводнување може да предизвика напукнување и да ја разводени месестата. Равномерното наводнување, особено во периодот на наголемување на плодовите, помага во изградување на цврсто и слатко месо.

Доброто мулчирање ги задржува влагата и го ограничува растотот на тревата. Исто така, тоа го намалува ризикот од механички оштетување на кожурата. Одржувањето на плодот чисто и суво го олеснува следењето на промените во текот на созревањето.

Овие принципи се дел од поширокиот пристап на фармата кон одржливото земједелство. Преку заедничките настани, како што е фестивалот Currant Events Festival, и подкастот за земјоделството и одржливоста, Hilltop Community Farm создава место каде луѓето можат да ги поврзат храната со почвата, фермерите и заедницата.

Вешто собирање и уживање во сезона

Пред да одлучите дека дињата е зрела, проведете ја целата проверка: погледнете ја основата, помиришете го крајот со остатокот од цвеќето, проверите ја тежината и нежно пробајте да го одвоите стеблото. Кога сите достапни знаци се совпаѓаат, плодот е спремен за собирање.

По уживањето, исечете ја дињата и донесете ја на маса со свеж лек, домашни салати или плодови од сезоната. Поддржете ја локалната ферма со избор на CSA-share и со внимание кон сезонските производи. Така плодот од лозата носи не само вкус, туку и послабоо врзување меѓу заедницата, фармерите и храната што ја дели.